Przechodząc od razu do sedna - bliskie emocjonalnie relacje są najfajniejsze, bo dają coś, czego nie zastąpi żadna powierzchowna znajomość ani żadne dobra materialne: głębokie poczucie bycia widzianym, zrozumianym i akceptowanym takim, jakim naprawdę jesteśmy.
W takiej relacji:
-
możemy być sobą bez masek - nie musimy udawać, grać ról, obawiać się, że zostaniemy ocenieni czy odrzuceni,
-
są one oparte na wzajemności - to nie tylko my dajemy, ale też dostajemy. Kiedy jest źle, ktoś nas naprawdę wspiera. Kiedy jest dobrze, ktoś się z nami naprawdę cieszy,
-
czujemy, że mamy swoje miejsce w świecie - u kogoś (człowiek jako istota społeczna zwyczajnie potrzebuje więzi),
-
mamy kogoś, z kim możemy dzielić się radościami, smutkami, marzeniami czy nawet codziennością, a wtedy nasze życie nabiera głębi i przeżycia stają się pełniejsze, bo są współdzielone,
-
w dobrych, bliskich relacjach uczymy się siebie - ktoś może nam zwrócić uwagę na rzeczy, których nie widzimy, a jednocześnie wspierać w byciu lepszą wersją siebie.
Krótko mówiąc: bliskie relacje są fajne, bo dotykają najgłębszych ludzkich potrzeb – by być kochanym, rozumianym i ważnym.
Skoro więc są takie fajne to dlaczego tak rzadko wychodzą?
Przyczyn jest wiele, oto kilka z nich:
1. Bliskość wymaga odsłonięcia się – a to boli
Żeby zbudować prawdziwą relację, trzeba pokazać prawdziwego siebie: ze swoimi słabościami, lękami, wstydem, niepewnością. To ryzykowne, bo może skończyć się odrzuceniem, niezrozumieniem czy zranieniem. Im bardziej ktoś jest dla nas ważny, tym bardziej może nas zranić.
2. Większość z nas nie została nauczona, jak budować zdrowe, bezpieczne relacje
Nikt nas nie uczy tego jak aktywnie słuchać, mówić o uczuciach, pokazywać innym własne granice czy radzić sobie z konfliktem. Często odtwarzamy wzorce z dzieciństwa – a te bywają trudne, pełne lęku, unikania, dominacji albo zależności.
3. Strach przed porzuceniem albo utratą kontroli
Ludzie często nieświadomie sabotują bliskość, bo boją się zostać zranieni, zdradzeni lub zdominowani.
4. Ludzie mają bardzo wysokie oczekiwania, przy jednoczesnej niskiej odporności na frustrację
Ludzie chcą, żeby druga osoba “rozumiała nas bez słów”, była zawsze dostępna emocjonalnie, nigdy nas nie zawodziła. Jest to niestety nierealne - ludzie są niedoskonali, popełniają błędy, czasem nie mogą dać tego, czego potrzebujemy – i o ile się z tym nie pogodzimy będziemy czuć ból.
5. Tempo życia i powierzchowność kultury
Współczesny świat promuje bardzo szybkie kontakty, natychmiastową gratyfikację, rezygnację z relacji, kiedy ta zaczyna się komplikować. Bliskie relacje wymagają cierpliwości, czasu i zaangażowania – a to coraz trudniejsze w erze scrollowania.
6. Bo to trudna sztuka – i nie ma żadnej gwarancji sukcesu
Jak to mawiał Clint Eastwood - “jeśli chcesz mieć gwarancję kup sobie toster”. Relacja to nie układ: jeśli dam x, to dostanę y. To ciągły taniec między dwojgiem ludzi z ich własnymi historiami, traumami i nadziejami. Czasem te historie się nie składają, mimo najlepszych chęci.
Nie oznacza to, że nie warto
Jest wręcz przeciwnie - właśnie dlatego, że bliskość jest trudna, to gdy się udaje staje się czymś naprawdę niezwykłym, przyjemnym, pluszowym, otulającym.